26 maart 2019

On Chesil beach

Van Ian McEwan ben ik al langere tijd fan en ik heb dan ook al best een aantal van zijn boeken gelezen. On Chesil beach stond al een tijdje te wachten in de kast. En zoals zo vaak, waarom heb ik het niet eerder gelezen?

Het is 1962 Florence en Edward zijn net getrouwd en de komende huwelijksnacht ligt voor hen. Een verschrikking. Want je sprak er niet over. Beiden nog maagd. Edward nieuwsgierig en kan zich met moeite bedwingen, Florence voor bang voor wat moet gaan komen.

De spanning heeft zich de afgelopen maanden alleen maar opgebouwd. Elkaar leren kennen, er samen op uit, maar iets intiems gebeurt er niet. En ze praten er niet over. Hadden ze dat maar wel gedaan, dan was deze avond niet zo'n kwelling.

Vanaf het begin is de spanning om te snijden. Langzaam zien we hoe de avond voortsleept. En met flashbacks naar het verleden leren we Florence en Edward kennen.

Prachtig boek, tragisch en meevoelbaar. Precies waarom ik fan ben van Ian McEwan.

24 maart 2019

Ready player one

Science fiction las ik veel toen in tiener was. Daarna lang niet of weinig. De laatste tijd grijp ik toch steeds vaker weer naar science fiction of dystopische romans. Deze keer was het Ready Player One van Ernest Cline.

Het is 2044, de wereld is er nog, maar het is een droevige, overbevolkte plek, met weinig menselijk contact. Of in ieder geval niet in de realiteit. Iedereen 'vlucht' in de fictieve wereld van OASIS. Een soort Second Life. Ontwikkelaar James Halliday sterft een wedstrijd uit. Wie het eerste de 3 sleutels vind en de poorten opent, erft zijn fortuin. Iedereen begint druk te zoeken, het duurt jaren. En dan vindt Wade de eerste sleutel. En het wordt oorlog: er is een bedrijf dat OASIS wil hebben het voor eigen gewin wil aanwenden. Maar de grunters (de zoekers) doen er alles aan om dat te voorkomen.

Het begin van het boek was wat taai. Het las best lekker weg, maar er gebeurde niets. Ruzie tussen Wade en z'n tante, Wade die vlucht in OASIS, de geschiedenis van OASIS. Allemaal leuk voor het verhaal, maar ik was blij dat er na 80 pagina's iets begon te gebeuren.

Het boek zit bomvol met verwijzingen naar video games, films en muziek uit de jaren 80. In films kijken ben ik nooit bedreven geraakt en voor de video games ben ik net een paar jaar te jong. Aan het begin vond ik het wat irritant, maar uiteindelijk kon ik daar ook wel omheen lezen.

Het boek las lekker weg, was spannend en ik was af en toe volledig van de wereld bij het lezen. En dan is het wat mij betreft een goed boek. Ik merkte dat ik het helemaal niet leuk vond als het over de echte wereld ging (ik wilde gewoon weten of Wade de sleutels ging vinden), maar dit deel maakt het boek wel meteen gelaagder: wil je de echte wereld met de fictieve verbinden? Hoe eng is het als die werelden door elkaar gaan lopen? En hoe ga je om met verliefdheid in OASIS?

03 maart 2019

Jan/Feb 2019

Dit leesjaar ben ik lekker begonnen, met al 11 boeken achter de kiezen op 1 maart en een paar daarvan erg goed. Wat las ik de afgelopen maanden:

  1. Lucy Wadham - Heads and straights
  2. Rosita Steenbeek - Siciliaans testament
  3. Lee Child - 4 x 4
  4. Frank Norbert Rieter - De dundenker
  5. James Cowan - A mapmaker's dream
  6. Arjen Lubach - Mensen die ik ken die mijn moeder hebben gekend
  7. Ian McEwan - On Chesil beach
  8. Hendrik Groen - Leven en laten leven
  9. Mariana Leky - Vanuit hier zie je alles
  10. Martine Bijl - Rinkeldekink
  11. Manu Joseph - Miss Laila, gewapend & gevaarlijk
Met name Vanuit hier zie je alles  en On Chesel beach hebben veel indruk gemaakt. Daarover later meer. Er zaten ook een paar dunnetjes tussen, voor even tussendoor, waarvan ik nu 95% al weer vergeten ben. Helemaal niet erg, juist die afwisseling in soorten boeken vind ik zo fijn.

02 maart 2019

Reading on location: Sicilië

Sicilië. De afgelopen jaren ben ik er twee keer geweest. Iets wat ik niet vaak doe, ik wil elke keer iets nieuws. Maar na de eerste keer had ik nog niet genoeg gezien van de Etna gezien en Palermo ontbrakt ook nog. En nog steeds heb ik nog lang niet het hele eiland gezien. Komt vast nog wel, de goede sfeer en het heerlijke eten trekken vanzelf weer een keer.


DE klassieker van Sicilië is De tijgerkat van Giuseppe Tomasi di Lampedusa. Dit boek beschrijft het leven van de 19e eeuwse adel op Sicilië, waar Tomasi's grootvader ook deel van uitmaakte. Het boek speelt zich af tijdens de wederopstanding van Italiaanse staat. De Siciliaanse prins buigt langzaam zijn loyaliteit. Het boek is met een zekere mate van humor geschreven, verfijnd. En in de loop van het boek wordt de stijl steeds wat losser (of ik kom er beter in). Het boek is eerlijk en er is genoeg sprake van zelfspot. Ondanks dat er niet heel veel gebeurt en ik helemaal niet zo'n fan ben van historische klasse-romans, leest het meeslepend.


In de bibliotheek kwam ik Retour Palermo van Philip Snijder tegen. Opnieuw gaan we terug in de Siciliaanse tijd. Alleen nu blijven we hangen in de jaren 70. Een jong stel reist per trein van Amsterdam naar Palermo (met de nodige paniek op de boot tussen het vaste land en Messina). Ze leren wat mensen kennen en vieren een aantal jaren vakantie op Sicilië. Dertig jaar later gaan één van hen terug en begrijpt eindelijk wat er destijds gebeurd is. Dit boek is mooi geschreven en brengt het gevoel van Sicilië. In de jaren 70 natuurlijk wel een stuk minder toeristisch dan nu. Een mooie inkomer.


Eenmaal weer terug in Nederland werd ik getrokken door Siciliaans Testament van Rosita Steenbeek. Hierin keert een Nederlandse vrouw terug naar haar doodzieke minnaar in Catania. Die is ondertussen verworden tot een mopperende man, maar af en toe vonkt het nog. En zij duikt in het feestgedruis rond Sant' Agata, de beschermheilige van de stad. Een traditioneel Italiaans feest, wat ze helemaal wil meemaken. Het boek beschrijft 3 bezoeken in ruim een jaar tijd. Mooi geschreven en het verhaal van Agata vind ik interessant (ze is in Catania sowieso nogal aanwezig, dus dat had me al nieuwsgierig gemaakt).
Ik had eigenlijk niet verwacht de boeken van Rosita Steenbeek interessant te vinden, maar dit smaakt wel naar meer.

08 februari 2019

Bloggen @ 2019 en wat ik las in 2018

Tsja, qua bloggen was 2018 niet helemaal m'n jaar. Bloggen over reading on location lijkt me nog steeds een goed idee. En als ik kijk hoe vaak ik van huis geweest ben vorig jaar, zou dat voldoende inspiratie moeten opleveren. En dat is ook zeker zo (puzzel: raad aan de hand van de boeken hieronder waar ik vorig jaar geweest ben). En misschien zorgt die drukte er ook voor dat ik weinig heb geblogd. In het weekend of in het vliegtuig zitten met een boek was vooral ontspanning en ik had weinig zin meer om er over te schrijven.

Maar ik mis de reflectie wel. Dus dit jaar ga ik het gewoon weer proberen (ja, ik weet dat het jaar al een maand begonnen is, misschien dat ik de Chinese jaartelling aan moet gaan houden). En in plaats van over alle boeken bloggen, schrijf ik alleen als ik iets te vertellen heb over een boek. Met daartussen lijstjes van wat ik elke maand las. Eens kijken wat het wordt... Eén keer per week even een stukje schrijven zou me toch moeten kunnen lukken?

  1. Japke-d. Bouma - Ga lekker zélf in je kracht staan
  2. Alexandra Heminsley - Duik erin
  3. Peter Terrin - Post mortem
  4. Ellen Heijmerikx - Wij dansen niet
  5. Griet Op de Beeck - Gezien de feiten
  6. Joseph O'Neill - The dog
  7. Karin Bruers - Brigadier oversteekmoeder
  8. Nadine Gordimer - Een tijd als nooit tevoren
  9. Mijke Pol - Panty
  10. Nicci French- De dag der doden
  11. Ferdinand von Schirach - Taboe
  12. Nadja Hüpscher - In het wild
  13. Frank Westerman - De moord op de boekenverkoopster
  14. Tanja Byron - Niets is wat het lijkt
  15. Lilian Jackson Braun - De kat die bergen verzette
  16. Renate Dorrestein - De blokkade
  17. Martin Michael Driessen - De pelikaan
  18. Miquel Bulnes - Lab
  19. Natascha van Weezel - Magere jaren (anorexiadagboek)
  20. Michel Laub - Overal en altijd weer
  21. Graeme Simsion- Camino
  22. Harro Kraak - Lekhoofd
  23. Jim Krane - Dubai
  24. M.J. Arlidge - Iene miene mutte
  25. Hans Steketee - Brits voor beginners
  26. Adam Kay - This is going to hurt
  27. Anne-Gine Goemans - Honolulu King
  28. Robert Louis Stevenson - Strange case of Dr. Jekyll and Mr. Hyde
  29. Alexandre Dumas - De zwarte tulp
  30. M.J Arlidge - Schuitje varen
  31. M.J Arlidge - Alles in de wind
  32. Joost Heyink - De psycholoog
  33. Margaret Atwoord - The handmaid's tale
  34. Hugo Borst - Ma
  35. Donna Leon - Dood in den vreemde
  36. Roos van Rijswijk - De olifant van de bovenbuurman
  37. Isaac Asimov - Ik, robot
  38. Hugo Borst - Ach moedertje
  39. Leo Tolstoj - Heeft een mens veel land nodig?
  40. Hafid Bouazza - De voeten van Abdullah
  41. Tatiana de Rosnay - Haar naam was Sarah
  42. Gerbrand Bakker - Perenbomen bloeien wit
  43. Haruki Murakami - De broodjesroofverhalen
  44. Toon van Tellegen - Welterusten
  45. Victoria Hislop - The return
  46. Sarah Lapido Manyika - Als een muildier dat roomijs naar de zon draagt
  47. Philip Snijder - Retour Palermo
  48. Deborah Levy - Hot milk
  49. Giuseppe Tomasi di Lampedusa - De tijgerkat
  50. Ivan S. Toergenjev - Klop, klop, klop
  51. Val McDermid - Sporen van misdaad
  52. Maggie O Farrell - I am, I am, I am
  53. Patrick Modiano - De straat van de donkere winkels
  54. Colson Whitehead - The underground railroad
  55. Janet Evanovich - Metro Girl

07 februari 2019

The underground railroad

Lang heb ik getwijfeld over dit boek, The underground railroad van Colson Whitehead. Ik had er goede verhalen over gehoord, maar was ook wel een beetje bang voor het zware thema. Maar ergens had ik ook iets gehoord over een vleugje magisch realisme door de underground network fysiek te maken. En hoewel dat het inderdaad iets lichter maakt, is dit zowel een mooi boek, maar een verschrikkelijk verhaal.

Cora is slavin op een kantoenplantage in Georgia. Het leven is wreed en de eigenaar lijkt het alleen maar wreder te maken. Cora haar moeder is ooit gevlucht en ook Cora kiest die weg. Ontsnappen lukt, samen met Caesar, maar hun hele leven blijft ontsnappen en proberren te overleven.

Met de ondergrondse kan Cora, af en toe, naar een volgende staat reizen, waar het leven na korte tijd weer net zo gevaarlijk is. Slavenjagers zijn actief en proberen ontsnapte slaven te vangen en voor een vergoeding terug te brengen. De ontsnapte slaaf zal daarna op de plantage worden opgehangen. Slechts een enkele blanke is bereid de slaven te helpen. Met gevaar voor eigen leven.

En dat is wat dit verhaal zo verschrikkelijk maakt. Dit is geen fictie, dit is echt gebeurd. En rascisme en (verborgen) slavernij zijn nog lang niet uitgeroeid. Gelijkwaardigheid die wij mensen blijkbaar niet kunnen en willen zien.

Nee, dit boek was geen plezierig boek om te lezen. Maar het is prachtig geschreven en het grijpt je aan. Een vreselijk verhaal dat verteld en gelezen moet worden.

20 mei 2018

Renate Dorrestein

Buitenstaanders was een van de eerste boeken die ik las met het stempel 'Literatuur', misschien wel het allereerste. En met het lezen van dit boek, was ik meteen fan van Renate Dorrestein. Literatuur was niet helemaal niet eng en ingewikkeld, maar heel erg leesbaar. Natuurlijk kon ik m'n leeslijst niet vol zetten met boeken van één auteur, maar ik las toch veel meer dan nodig was voor die lijst. Veel van oeuvre van Renate Dorrestein tot dan toe (midden jaren 90) kwam voorbij.

Misschien heb ik mezelf toen een beetje overvoerd. Op een gegeven moment vond ik de verhalen toch wat onwaarschijnlijk en dramatisch. Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet meer weet hoe het boek ging, maar volgens mij was ik na Verborgen gebreken wel klaar. Gelukkig had ik toen al we Hart van Steen gelezen, ik denk wel mijn favoriete boek van haar. Ik denk dat dit allemaal gebeurde aan het begin van m'n studententijd. Een periode waarin in sowieso veel minder las.

Jarenlang heb ik het werk van Renate Dorrestein wat links laten liggen, bang voor teleurstelling. Totdat ik afgelopen zomer toch maar weer eens een boek van haar oppakte. Het duister dat ons scheidt. Een intrigerend verhaal, over een driehoeksrelatie van een moeder waardoor onduidelijk is wie van de 3 de vader van Loes is. Mogelijk de vader van haar schoolvriendje Thomas. Thomas die er pas bijhoorde toen Loes bevriend met het raakte. En dan wordt de vader van Thomas vermoord, de moeder van Loes krijgt de schuld. Maar wat is er echt gebeurd? En aan wie is Loes loyaal? Het boek raakte me en bracht mijn interesse in Renate Dorrestein was terug.


Na haar overlijden twee weken geleden, zocht ik iets van haar in mijn kast. Het werd geen roman, maar De blokkade, over haar writer's block. Indrukwekkend dat ze er zo open over verteld. De worsteling met de zelfmoord van haar zusje speelt een belangrijke rol, net als in haar vroegste boeken. Opnieuw moet ze onder ogen zien dat dat haar mogelijk blokkeert. In dit boek beschrijft ze haar onderzoek naar de blokkade, van neurowetenschappen tot filosofen en hoe ze zichzelf weer op de rit krijgt.

Opnieuw ben ik gegrepen door haar werk. En ik wil dan ook zeker meer lezen. Maar deze keer in een rustig tempo, zodat ik ervan kan blijven genieten.