Madame Bovary

Dit jaar wil ik eens wat meer klassiekers lezen. Daar heb ik onderhand al een hele verzameling van, maar het komt er zelden van ze ook daadwerkelijke te lezen. Madame Bovary van Gustave Flaubert stond al tijden in de kast en aangezien ik alleen maar positieve reacties op het boek gehoord had, werd het tijd het nu eens te lezen.

En dat was zeker de moeite waard. Het verhaal is niet heel bijzonder: Charles wordt verliefd op Emma, terwijl hij nog getrouwd is. Zijn vrouw overlijdt jong en Emma wordt zijn vrouw. Alleen droomt Emma van het rijke, weelderige leven en is Charles 'slechts' een plattelandsdokter in de buurt van Rouen. Dus gaat Emma vreemd en belandt ze enorm in de schulden... En Charles is zo ongelooflijk verliefd en naïef (en blijft dat ook) dat hij helemaal niets doorheeft.

Het verhaal is mooi geschreven, zelfs pagina's waarin weinig gebeurt lezen lekker weg, terwijl ik daar normaal niet zo van houdt. Dit was een heerlijk boek. Niet te zwijmelend, wat me vaak van de klassiekers vandaan houdt. Na het lezen van dit ben ik ook benieuwd naar Anna Karenina. Maar eerste verder met deel 2 van Don Quichotte.

De Japanse tuin

Nieuwsgierigheid naar een van Vlaanderens bekendste misdaadschrijvers dreef me naar De Japanse tuin van Pieter Aspe. Een dun boekje om het eens te proberen. En meteen viel op dat het Vlaams was en niet Nederlands. Het taalgebruik is toch anders.

Het verhaal was wel aardig, niet al te ingewikkeld. En dat kan ook niet op 120 kleine pagina's. Misschien dat het daarom ook vrij standaard was en komt Aspe beter uit in langere romans. Het verhaal is prima voor tussendoor, maar niet heel bijzonder.

De vrouw in het Götakanaal

De eerste thriller in de serie over Martin Beck: De vrouw in het Götakanaal van Sjöwall en Wahlöö. Geschreven in de jaren zestig, maar nog steeds actueel. De enige datering is te achterhalen door het gebruik van telegrammen, het bellen met de telefoons van café's bij achtervolgingen en het moeizame en trage contact met het buitenland. Verder zou de beschreven lustmoord op een tocht over het Götakanaal evengoed in het heden kunnen spelen.

Het verhaal is wat ik van een thriller verwacht. Er is iemand vermoord, de moordenaar en zijn motief moeten gevonden worden. En na wat doodlopende sporen lukt dat. Met natuurlijk de nodige spanning met betrekking tot eventuele vervolgmoorden en 'gaan we de moordenaar wel vinden'.

Ideaal boek om lekker in door te lezen. Een serie om te verzamelen. Deel 2 heb ik al.

Duizend schitterende zonnen

Na De vliegeraar maakte ook Duizend schitterende zonnen van Khaleid Hosseini grote indruk. Elke keer denk je dat het niet erger kan en dan blijkt dat toch te kunnen. Een indrukwekkend en verschikkelijk verhaal van twee vrouwen in de jaren '80 en '90 opgroeien in Afganistan.

Mariam is een bastaard en hoewel ze veel liefdevolle ontmoetingen heeft met haar vader, maakt die zich als puntje bij paaltje komt vooral druk om zijn reputatie. Op haar vijftiende wordt ze uitgehuwelijkt aan een veel oudere man, Rasheed, en verhuist ze van Herat naar Kabul. Als ze Rasheed, die een driejarige zoon verloren heeft, geen kinderen kan schenken, wordt haar leven een hel.

Laila is het bijna 20 jaar jongere buurmeisje van Rasheed en Mariam. Ze wordt vrij opgevoed, school is belangrijk en is smoorverliefd op buurjongen Tariq. Maar dan breekt de oorlog uit. Mensen vlucht en sterven. Laila komt in handen van Rasheed.

Het is een indrukwekkend verhaal van een moeizame relatie tussen de twee zo verschillende vrouwen. Over hun liefde voor de kinderen en hun haat voor Rasheed. Het is het verhaal van twee zo verschillende levens, die toch samenkomen. Het is een verhaal dat vreselijk is en helaas ook realistisch. Het is een verhaal dat je weer doet beseffen hoe goed we het hebben in Europa.

Don Quichotte - volume 1

Alweer een jaar of zes geleden werd mijn aandacht voor Don Quichotte van Cervantes getrokken tijdens een college filosofie. In een tekst kwam het vechten met molens voor en ik had geen idee waar dat op sloeg. Tijd dus om me meer in dit verhaal te verdiepen.

Ondertussen heb ik een tijd geleden eens de film gezien en heb ik met het afgelopen jaar door deel 1 van dit boek geworsteld. Het verhaal was wat traag, maar op een gegeven moment, met name de laatste maand, kwam ik er in en schoot het lekker op.

Het verhaal is waarschijnlijk bekent. Don Quichotte is verslingerd aan de ridderroman en verbeeld zichzelf dat hij ook een ridder is. Zijn buurman Sancho Pancha gaat met hem mee op avontuur. Helemaal geloven doet ie het ridderverhaal niet, maar hij tuimt voluit in de belofte van een eigen eiland. Maar toch is Sancho de nuchtere van de twee en probeert Don Quichotte tegen te houden als hij wil vechten tegen de reuzen (ehh, windmolens) of ten strijde trekt tegen een leger (nou ja, een kudde schapen).

Uiteindelijk doet Don Quichotte het allemaal voor Dolcinea, hoewel hij haar nooit heeft gezien en waarschijnlijk bestaat ze niet. Onderweg komen ze veel mensen tegen, die het spel soms meespelen.

In deel 2 wordt het allemaal nog gekker, als ze opnieuw op avontuur gaan en de mensen over hun eerdere avonturen gelezen hebben. Binnenkort ga ik er aan beginnen. Eerst even een andere classic tussendoor.

In de ban van mijn vader

Weer een goed boek gepakt uit één van de Volkskrantseries: In de ban van mijn vader van Sandro Veronesi uit de Bekroond Europa serie. Eerlijk is eerlijk, aan het eind van het boek heb ik alleen een idee over de waarheid, maar dat is prima. Genoeg om over te fantaseren, mogelijkheden staan open.

Het verhaal is mooi geschreven, met verschillende stijlen, passend bij verschillende situaties. Het verhaal heeft onverwachte elementen, op het moment waarop je denkt door te hebben hoe dingen zitten, verandert er weer iets.

Gianni Orzan, kinderboekenschrijver, heeft net zijn vader verloren, wint een prijs voor zijn nieuwste boek en geeft die weg en wordt door een vreemde man aangesproken bij de taxistandplaats. Dit man weet te veel van hem en hij vlucht met zijn vrouw en zoon van Rome naar Viareggio. Later terug in Rome ontmoet hij de man weer, die beweert een vriend van zijn vader te zijn, die een Russische spion was. En moet je dat dan geloven? Het verhaal vertelt de strijd die Gianni met dit gegeven heeft en de strijd met de rest van zijn leven.

Een boeiend boek, iets om over na te denken. Wat als de bekende wereld anders blijkt te zijn dan je altijd gedacht had?

Het wespennest

Een fan van Agatha Christie zal ik waarschijnlijk nooit worden, maar de twaalf verhalen in Het wespennest vond ik wel aardig. Net lang genoeg om niet saai te worden.

Met name de zeven verhalen over Poirot vond ik wel ok. Alleen jammer dat ik nooit doorheb wat er precies gebeurt is. Heb ik altijd met Christie, ik heb altijd het gevoel dat ze niet alles verteld, waardoor het voor de lezer onmogelijk wordt.

De vijf verhalen over bovennatuurlijke dingen, zoals een zichzelf steeds verplaatsende pop die het huis over wil nemen, vond ik minder. Er gebeurde niet echt iets en vaak liep het met een sisser af.

Al met al zal ik af en toe nog wel eens iets van Christie lezen, maar daar blijft het dan ook bij.