20 mei 2021

2021: Wat ik tot nu toe las

Na de onrust van vorig jaar, heb ik dit jaar beduidend meer interesse en rust voor lezen. En ik merk ook dat ik vaker boeken van dezelfde auteur of met dezelfde thematiek achter elkaar lees. Meestal zorgde ik ervoor dat juist niet te doen. Maar deze nieuwe strategie bevalt me eigenlijk wel.

  1. Dirk Ridder - Het allerkleinste
  2. Gerda Blees - Wij zijn licht
  3. Hendrik Groen - Een kleine verrassing
  4. Jean Teulé - The suicide shop
  5. Lisette Jonkman  - Onbegrensde liefde
  6. Romain Puértolas - Het kleine meisje dat een wolk had ingeslikt
  7. Laura van der Haar - Een week of vier
  8. Taylor Jenkins Reid - De zeven echtgenoten van Evelyn Hugo
  9. Muhammed al Murr - Dubai Tales
  10. Simone van der Vlugt - Vraag niet waarom
  11. Lisette Jonkman - Onbreekbaar
  12. Marcus Aurelius - Meditations
  13. Madeline Miller - Een lied voor Achilles
  14. Cindy Hoetmer - Min of meer opmerkelijke gebeurtenissen uit het leven van een treuzelaar
  15. Michiel Stroink - Wandelen in een Escher
  16. Colm Toíbín - Het huis van de namen

15 mei 2021

De oude Grieken

Opeens lees ik zomaar twee boeken over de oude Grieken. Of in ieder geval, twee boeken die gebasseerd zijn op de oude Grieken en een deel van het mogelijke verhaal vertellen. Ik heb vrij weinig met de verhalen van toen, maar leende een paar maanden geleden Een lied voor Achilles van Madeline Miller bij de bieb. Ik was ergens een aanbieding van Circe tegengekomen en wilde dan toch eerst, na 10 jaar, dit boek maar eens lezen.

Een beetje onverwacht, maar na een paar hoofdstukken werd ik gegrepen door de ontluikende liefde tussen Achilles en Patroclus. De eerste zoon van een godin, de tweede een verschoppeling. Ik werd helemaal meegenomen in de wereld van de gevechten rond Troje en de invloed van de Goden en hun voorspellingen op het leven van de mensen.


Kort daarna liet ik de bibliotheek een boek voor mij kiezen. Dat was Het huis van de namen van Colm Toíbín. Eerlijk, een boek dat ik zelf nooit uit de kast getrokken zou hebben. Maar een van de redenen om een ander een boek voor je te laten kiezen, is natuurlijk om iets onverwachts tegen te komen. En deze keuze was waarschijnlijk gebaseerd op wat ik recent geleend had.

Dit boek was wel minder meeslepend. De Grieken zijn in oorlog. Koning Agamemnon wordt door zijn vrouw vermoord. Hoewel hij geen lieverdje was en zijn dochter liet offeren (alles voor de goden), is zijn vrouw in-slecht. Ze laat zelfs haar eigen zoon, Orestres, ontvoeren. Het hele verhaal is koud, er wordt veel (zinloos) gemoord in een land dat in oorlog is en de hele familie, ook dochter Elektra, is moordlustig. Alleen Orestres lijkt een goeie (maar wordt tot het slechte gedwongen_. 

In beide verhalen komt de offering van Iphiginea aan de goden voor. En dat maakt het interessant deze beide boeken na elkaar gelezen te hebben. Het eerste boek beschrijft de strijd van Agamemnon, het tweede verhaalt over de periode na de oorlog. En wordt beschreven vanuit een volledig ander perspectief. En wat verder opvalt, beide boeken verhalen over een ontluikende liefde tussen twee jongemannen: Achilles en Patrones, Orestres en Leander. En in beide gevallen is er nogal een machtsverschil tussen de beide mannen.

Het blijft een verhalend genre wat me niet het meeste aantrekt, maar ik moet zeggen, ik heb deze boeken met interesse gelezen.

07 februari 2021

Een kleine verrassing

In december zag ik dat er een derde en laatste dagboek van Hendrik Groen was, Opgewekt naar de eindstreep. Die had ik nog even gemist en las ik rond de Kerst met plezier. Toen ontdekte ik ook dat ik nog een ander boek van Hendrik Groen gemist had: Een kleine verrassing.

Dit boek speelt zich af voordat Hendrik en Evert in een verzorgingshuis belandden. Onderweg naar Hendrik, neemt Evert een kinderwagen met een baby mee (lang verhaal). Hij vergat alleen wel even dat dit consequenties en ongeruste ouder teweegbrengt. Hoe zorgen ze er nu voor dat de baby weer veilig thuiskomt en ze er mee weg komen. Het was immers maar een onschuldige grap, waarvan ze de consequenties even niet doordacht hadden.

Het verhaal gaat vooral of hoe de baby nu terug moeten komen. Met de nodige karikaturen die het allemaal steeds weer net laten mislukken. Iets te slap-stick naar mijn smaak. Wel goed voor relaxte zondagmiddag. 

17 januari 2021

Wij zijn licht

Drie jaar geleden las ik van Gerda Blees de verhalenbundel Aan doodgaan deden we niet. Van de verhalen zelf kan ik me niet veel herinneren (dat is bij mij wel vrij standaard na een paar jaar). Wel herinnerde ik me dat de schrijfstijl me aansprak. Eén verhaal per keer.

Toen ik voor het eerst over Wij zijn licht las, was ik niet meteen van plan het te gaan lezen. Een verhaal over een vrouw in een woongroep die onder wat verdachte omstandigheden overlijdt. Maar toen ik het bij de bieb zag staan, nam ik het toch mee. En daar was ik blij mee!

Als je verhalen leest voor de plot, dan zou ik dit links laten liggen, want eigenlijk gebeurt er niet eens zo heel veel. Maar het wordt op een fantastische manier verteld. Elk hoofdstuk uit een heel ander perspectie (en dat kan ook dat van een pen zijn). Door allerlei 'voorwerpen' een stem te geven, beleef je dit verhaal op een bijzondere manier. Een manier die blijft hangen. Elke keer was ik weer benieuwd met welke invalshoek ze naar het volgende deel van het verhaal zou kijken.

Het is een boek dat uitnodigt tot rustig lezen. Maximaal twee hoofdstukken achter elkaar. En daar dan weer even over nadenken. Een boek voor genieters van mooi geschreven verhalen. 

03 januari 2021

2020....

Wat valt er nog over dit jaar te zeggen? Het was een raar jaar. En ik kan alleen maar lblij zijn dat ziekte mij en mijn omgeving tot nu toe bespaard is en ik me geen zorgen hoef te maken over werk. Ik  moet eerlijk zeggen dat ik had verwacht om veel tijd te hebben om te lezen (en misschien ook weer bloggen) toen de 1e lockdown in maart begon. Maar zo bleek het niet te werken.

Hoewel reistijd wegviel (toch zo'n 1,5 uur per dag), hield ik toch niet meer tijd over. Werken was nu 100% computer, overleg kostte meer tijd en er was onrust: nieuws volgen, hoe staat het nu met de besmettingen. Pas na een paar weken vakantie in Duitsland in juli/augustus kwam die leesrust weer terug. De tijd bleef wat schipperen, nu we zelf onze sporttrainingen in elkaar moesten zetten, werk druk bleef en er steeds weer andere maatregelen golden. Toch las ik uiteindelijk nog 34 boeken en heb ik het lezen de laatste maanden weer aardig te pakken, gelukkig. De leeslijst is duidelijk wat luchtiger dan anders. Een jaar waarin boeken vooral ontspanning moesten brengen en niet al te veel energie moesten kosten...

  1. Mrs. Stephen Fry - How to have an almost perfect marriage?
  2. Maja Lunde - The history of bees
  3. Noor Spanjer - Dertig dates cadeau
  4. Sara Gruen - Water voor de olifanten (aanrader)
  5. Anna Enquist - Daer een seigneur zijn handen wast
  6. Lilian Jackson Braun - De kat die een boekje opendeed
  7. Annejet van der Zijl - Leon & Juliette
  8. Jeremy Clarkson - And another thing
  9. David Vann - Legend of a suicide
  10. Sara Pinneo - De kluts kwijt
  11. Peter Buurman - Een goede nachtrust
  12. Alan Bradley - The sweetness at the bottom of the pie
  13. Renate Dorrestein - Weerwater (aanrader)
  14. Nicci French - Huis vol leugens
  15. Walter van den Berg - Schuld (aanrader)
  16. Naomi Novik - Uprooted
  17. Sawako Ariyoshi - De vrouw van de doker
  18. Lilian Jackson Brown - De kat die naar het volgeltje lachte
  19. Isaac Asmiv - Reisdoel: menselijk brein
  20. Wolfgang Herndorf - tsjick (eindelijk weer eens een Duits boek gelezen!)
  21. M.J. Arlidge - Wat jij niet ziet
  22. Thomas Olde Heuvelt - Dolores Dolly Poppedijn
  23. Michael Chabon - De wonderlijke avonturen van Kavalier & Clay (enorme aanrader)
  24. Martin Bril - De kleine keizer
  25. Manon Duintjer - De S-machine
  26. Martin Bril - Evenwicht
  27. Mariëtte Middelbeek - Redders langs de kust
  28. Emma Donoghue - The sealed letter
  29. Annemarie Bon - Haas redt het bos! (cadeaute voor m'n nichtje, ik moet natuurlijk wel weten wat ik geef)
  30. Romain Puértolas - De kleine keizer is terug (aanrader)
  31. Simone van der Vlugt - Aan niamand vertellen
  32. Marc-Marie Huijbreghts - In stukjes
  33. Hendrik Groen - Opgewekt naar de eindstreep
  34. Simone van der Vlugt - Morgen ben ik weer thuis

En het eerste boek van 2021 is ook al uit:

  1. Lisette Jonkman - Buren with benefits (niet helemaal mijn steil, maar toch ben ik nieuwsgierig naar deel 2 en 3 van de Onbreekbaar-reeks (guilty pleasure))

03 januari 2020

2019/2020

Elk jaar rond de de jaarwisseling bedenk ik weer dat ik weer meer energie wil steken in m'n blog. Ik schrijf niet veel meer (behalve code) en vind dat toch wel leuk om te doen. Maar ergens blijft het dan toch steeds weer liggen. Alsof ik bang ben dat het als een verplichting gaat voelen. Terwijl ik al me mezelf heb afgesproken dat ik alleen ga bloggen over boeken die me wat doen.

In de eerste maanden van 2019 las ik een flink hoeveelheid boeken. Maar daarna kwam de klad er een beetje in. Na de zomer was dat eerst werk en na oktober werd ik gegrepen door het hardloopvirus. Maar als ik dan weer een boek pak, weet ik weer wat ik gemist heb. Dus wat las ik vanaf maart?

Wat meer klassiekers dan ik van mezelf gewend ben. Van Frankenstein wist ik al dat ik het een mooi boek vond. Ook de 'Russisch variant', Honderhart, sprak me erg aan. De invalshoek is wel heel anders, maar opnieuw wordt een ander wezen getransformeerd tot 'mens'.
Hungry hill is een minder bekend werk van Daphne de Maurier. Ik las het omdat ik anderhalve week wandelde in het gebied waarop dit verhaal is gebaseerd. Vergelijken met ander werk van haar kan ik het niet, want Rebecca heb ik nog steeds niet gelezen.
De laatste klassieker was Dracula. Stond al lang in de kast, maar een bezoek aan Roemenië (en zijn kasteel), zorgden dat ik het eindelijk eens las. Een goed verhaal, maar het had ook wel wat minder weidlopig gekund. Ben benieuwd wat de BBC er in de miniserie die deze week wordt uitgezonden van gemaakt heeft.

En verder? Redelijk wat detectives/thrillers. Erg positief verrast was ik door Hex, waarin een heks uit het verleden het dorp Beek terroriseert (weer zo'n boek waar ik aan begon omdat ik daar wandelde, dit keer een stukje Pieterpad).
En wat literatuur. Vooral Was alles maar konijnen viel positief op. Na het eerste hoofdstuk was ik even bang voor opnieuw een verhaal over iemand die met zichzelf in de knoop zit, maar verder weinig te melden heeft. In dit geval was dat anders.

Mijn blog in 2020? Geen idee. Hopelijk kom ik af en toe weer tot schrijven. We zullen zien...
  1. Michail Boelgakov - Hondehart
  2. Japke-d. Bouma - Werken doe je maar thuis
  3. Ernest Cline - Ready Player One
  4. Ton de Zeeuw - Hete bliksem
  5. Jan Siebelink - Jas van belofte
  6. Graeme Macrae Burnet - His bloody project
  7. Greame Simsion - The Rosie result
  8. Thomas Olde Heuvelt - Hex
  9. P.J. Davy - Nutters
  10. Zadie Smith - The embassy of Cambodja
  11. F. Springer - Tabee, New York
  12. Carly Weis - Het twijfelexperiment
  13. Daniel Cole - Ragdoll
  14. Daphne du Maurier - Hungry hill
  15. Natan Filer - De schok van de val
  16. Lilian Jackson Braun - De kat die er niet was
  17. Marry Shelley - Het monster van Frankenstein
  18. Hella S Haasse - Irundina
  19. Colm Tóibín - Een lange winter
  20. Daniel Cole - Marionet
  21. Maxim Februari - De maakbare man
  22. Daniel Cole - Wolven
  23. Lilian Jackson Brown - De kat die in de kast kroop
  24. Renske de Greef - Was alles maar konijnen
  25. Herta Müller - Lage streken
  26. Lilian Jackson Brown - De kat die kwam ontbijten
  27. Margaret Mazzantini - Morgenzee
  28. Bram Stoker - Dracula
  29. Anouk Kemper - De Almeerse rioolmoorden
  30. Claudia de Breij - Neem een geit
  31. Nicolien Mizee - Moord op de moestuin 

26 maart 2019

On Chesil beach

Van Ian McEwan ben ik al langere tijd fan en ik heb dan ook al best een aantal van zijn boeken gelezen. On Chesil beach stond al een tijdje te wachten in de kast. En zoals zo vaak, waarom heb ik het niet eerder gelezen?

Het is 1962 Florence en Edward zijn net getrouwd en de komende huwelijksnacht ligt voor hen. Een verschrikking. Want je sprak er niet over. Beiden nog maagd. Edward nieuwsgierig en kan zich met moeite bedwingen, Florence voor bang voor wat moet gaan komen.

De spanning heeft zich de afgelopen maanden alleen maar opgebouwd. Elkaar leren kennen, er samen op uit, maar iets intiems gebeurt er niet. En ze praten er niet over. Hadden ze dat maar wel gedaan, dan was deze avond niet zo'n kwelling.

Vanaf het begin is de spanning om te snijden. Langzaam zien we hoe de avond voortsleept. En met flashbacks naar het verleden leren we Florence en Edward kennen.

Prachtig boek, tragisch en meevoelbaar. Precies waarom ik fan ben van Ian McEwan.