De rode canapé

Sommige boeken trekken met met name aan om hun titel. Zo ook De rode canapé van Michèle Lesbre.

Hoofdpersoon in dit boek is Anne. Haar vriend Gyl is naar Siberië vertrokken en ze heeft al maanden niets van hem gehoord. En ik vraag me eigenlijk af of hij haar vriend nog wel echt is. Tijdens de lange treinreis heeft Anne alle tijd om na te denken. En ze denkt vooral aan haar oude buurvrouw, Clémence. Dit thuis een rode canapé heeft staan waarop ze graag zit en verhalen vroeger ophaalt. Ze kwamen per ongeluk met elkaar in contact en koesterden beiden die gesprekken op de bank.

Een rustige verhaal, een verhaal om over na te denken.

Schoonmaaktips van een huurmoordenaar

Boeken met een absurde beschrijving op de achterkant kunnen ontzettend grappig zijn of erg flauw uitpakken. Helaas was dit laatste het geval bij Schoonmaaktips van een huurmoordenaar van Hallgrímur Helgason. 

Een Koatische huurmoordenaar in New York legt iemand om en moet vluchten. En om echt goed zoek te raken, gaat er nog iemand aan op het vliegveld en reist hij met diens papieren. De komende tijd moet hij zich voordoen aan dominee, op bezoek bij een collega op IJsland.

Dat is op zich een aardig gegeven, maar het loopt allemaal uit de hand.En hoewel ik het boek een paar maanden geleden uitlas, heb ik geen idee meer hoe het afloopt en helpt zelfs het doorbladeren van het laatste hoofdstuk niet om die kennis weer boven te krijgen. Oftewel: nu al gewist.

Emma's geluk

Ik denk dat bijna alle lezers het wel kennen: er na een paar hoofdstukken achter komen dat het boek dat je bent gaan lezen iets heel anders is dan je verwachtte. En dat het zelfs (ruim) buiten je comfort zone valt. Maar omdat je er aan begonnen bent, toch doorlezen, want het begin was toch (stiekem) wel interessant. Zo verging het mij met Emma's geluk van Claudia Schreiber.

Emma doet een poging haar boerderij te runnen en daarmee in haar levensonderhoud te voorzien. Max krijgt te horen dat hij ongeneeslijk ziek is en besluit met een uit de vakgarage van z'n baas gestolen Ferrari te vluchten. Een crash doet hem bij Emma op de bank belanden.

De twee lijken niet voor elkaar bestemd, maar een expliciet beschreven romance bloeit. Een tragisch, licht erotisch liefdesdrama? Nee, het verhaal is vooral erg humoristisch. Heel anders dan het serieuze, literaire idee dat ik aan het begin van het boek had, maar daarom niet minder geslaagd als leeservaring.

2015 -> 2016

2015 was een druk jaar en dat laat zich meteen zien in mijn lees- en blogsnelheid. Ik las slechts 44 boeken, waarvan vier in de laatste week tijdens een eindsprint (mijn niet geheel vreemd). Bijna de helft hiervan, 21, was van oorspronkelijk Nederlandse auteurs.

Hoewel ik aan het begin van het jaar wel altijd een lijstje maak met boeken die ik graag wil lezen, komt daar zelden wat van. Zo ook dit jaar. En komend jaar waarschijnlijk weer. Ik wil me meer laten leiden door waar ik op dat moment zin in heb en niet vooruit plannen.

Ik hoop vooral komend jaar weer wat meer te lezen. Mijn huidige leeswoede laat me zien hoe erg ik het gemist heb om lekker weg te duiken in een boek. De eerste boeken van dit jaar zijn dan ook weer uit. Kijken hoe het gaat. De vakantie is voorbij...

Ik lees Nederlands 2015 - de finish

Zoals bijna elk jaar begin ik voortvarend, maar blijkt in december dat ik nog (lang) niet het aantal Nederlandse boeken heb gelezen dat ik had gepland in januari. Dit jaar is daarop geen uitzondering, maar deze keer was de eindsprint wel erg fors. Maar ik las 21 Nederlandse boeken, eentje meer dan 'gepland', vooral ook omdat ik was vergeten over ééntje te bloggen.

De gelezen boeken:

1. Arnon Grunberg - Tirza
2. Daan Heerma van Vos - De vergeting
3. Myrthe van der Meer - UP
4. Dimitri Verhulst - De zomer hou je ook niet tegen (Vlaams-1)
5. Adriaan van Dis - Ik kom terug
6. Willem Elsschot - Villa des roses (Vlaams-2)
7. Remco Campert - Het leven is vurrukkelluk
8. Carlijn Vis - Het marktplaatsmeisje
9. Marnix Peeters - De trapchauffeur (Vlaams-3)
10. Pieter Steinz - Waanzin in de wereldliteratuur
11. Jaap Robben - Birk 
12. Saskia Noort - De eetclub
13. Els Quaegebeur - Bij Starbucks heet ik Amy
14. Marion Pauw - Grijs gebied
15. Anne Hermans - De co-assistent
16. Pieter Steinz - Lezen met ALS
17. Hella Haasse - Oeroeg
18. Clark Accord - Plantage d'Amour (Surinaams)
19. Dimitri Verhulst - De laatkomer (Vlaams-4)
20. Ronald Giphart - Mooie mama's
21. Auke Hulst - Kinderen van het Ruige Land

Een lijst waar ik best tevreden mee ben en de meeste boeken las ik met veel plezier. Op naar een nieuwe leesjaar met ook veel Nederlandse boeken.

Kinderen van het Ruige Land

Zoals wellicht al opviel: vandaag een bijwerk-actie. Het was een druk tweede halfjaar van 2015. Aan lezen kwam ik weinig toe, aan bloggen nog minder. En bij het doorbladeren van de gelezen boeken, ontdekte ik dat ik was vergeten over één te bloggen: Kinderen van het Ruige Land van Auke Hulst. Ik las het van de zomer al.

In het onthouden van verhaallijnen ben ik nog nooit goed geweest. De sfeer en de stijl blijven bij mij echter wel hangen. En van dit boek herinner ik me met name de ietwat nostalgische sfeer van het opgroeien op het Oost-Groningse platteland 

Natuurlijk is het helemaal niet idyllisch, want de broers Kai en Kurt en hun zusjes groeien helemaal niet zo lekker op. Het is vrijheid, blijheid, maar dat alleen omdat moeder het allemaal niet in de hand heeft. Opvoeden is er niet bij. Maar het huis staat afgelegen, dus het valt niet echt op en zo kan het dat de kinderen zo opgroeien.

Een prachtig boek waarvan ik totaal niet snap hoe ik dat kon vergeten!

Dit is het eenentwintigste boek dat ik las voor Ik lees Nederlands!

Mooie mama's

Het was al lang geleden dat ik iets van Ronald Giphart las en behoorde niet direct tot de fans. Maar aan de andere kant lazen z'n boeken altijd wel lekker weg. Drie verhalen in de bundel Mooie mama's klonk goed.

En de verhalen zijn ook goed. Vooral om ze alle drie worden verteld vanuit een onverwachts gezichtspunt. In 'De wake' is dit een net overleden man die zijn wake beluisterd, in 'Mooie mama's' is het een jongetje die in coma in het ziekenhuis ligt en in 'Hartstocht' het hart van een 20-jarige Indiase vrouw. 

Het studentikoze aan Giphart heeft me altijd wat tegen gestaan en dat zegt waarschijnlijk het meeste over mezelf. Ik heb het gewoon niet zo op het studentencorps, als student niet en nog steeds niet. 

Deze bundel heeft me van begin tot einde geboeid en meegesleept. Zeer lezenswaardig.

Dit is het twintigste boek dat ik las voor Ik lees Nederlands!

Mooie mama's van Ronald Giphart verscheen eerder onder de titel 'De wake'.