03 maart 2019

Jan/Feb 2019

Dit leesjaar ben ik lekker begonnen, met al 11 boeken achter de kiezen op 1 maart en een paar daarvan erg goed. Wat las ik de afgelopen maanden:

  1. Lucy Wadham - Heads and straights
  2. Rosita Steenbeek - Siciliaans testament
  3. Lee Child - 4 x 4
  4. Frank Norbert Rieter - De dundenker
  5. James Cowan - A mapmaker's dream
  6. Arjen Lubach - Mensen die ik ken die mijn moeder hebben gekend
  7. Ian McEwan - On Chesil beach
  8. Hendrik Groen - Leven en laten leven
  9. Mariana Leky - Vanuit hier zie je alles
  10. Martine Bijl - Rinkeldekink
  11. Manu Joseph - Miss Laila, gewapend & gevaarlijk
Met name Vanuit hier zie je alles  en On Chesel beach hebben veel indruk gemaakt. Daarover later meer. Er zaten ook een paar dunnetjes tussen, voor even tussendoor, waarvan ik nu 95% al weer vergeten ben. Helemaal niet erg, juist die afwisseling in soorten boeken vind ik zo fijn.

02 maart 2019

Reading on location: Sicilië

Sicilië. De afgelopen jaren ben ik er twee keer geweest. Iets wat ik niet vaak doe, ik wil elke keer iets nieuws. Maar na de eerste keer had ik nog niet genoeg gezien van de Etna gezien en Palermo ontbrakt ook nog. En nog steeds heb ik nog lang niet het hele eiland gezien. Komt vast nog wel, de goede sfeer en het heerlijke eten trekken vanzelf weer een keer.


DE klassieker van Sicilië is De tijgerkat van Giuseppe Tomasi di Lampedusa. Dit boek beschrijft het leven van de 19e eeuwse adel op Sicilië, waar Tomasi's grootvader ook deel van uitmaakte. Het boek speelt zich af tijdens de wederopstanding van Italiaanse staat. De Siciliaanse prins buigt langzaam zijn loyaliteit. Het boek is met een zekere mate van humor geschreven, verfijnd. En in de loop van het boek wordt de stijl steeds wat losser (of ik kom er beter in). Het boek is eerlijk en er is genoeg sprake van zelfspot. Ondanks dat er niet heel veel gebeurt en ik helemaal niet zo'n fan ben van historische klasse-romans, leest het meeslepend.


In de bibliotheek kwam ik Retour Palermo van Philip Snijder tegen. Opnieuw gaan we terug in de Siciliaanse tijd. Alleen nu blijven we hangen in de jaren 70. Een jong stel reist per trein van Amsterdam naar Palermo (met de nodige paniek op de boot tussen het vaste land en Messina). Ze leren wat mensen kennen en vieren een aantal jaren vakantie op Sicilië. Dertig jaar later gaan één van hen terug en begrijpt eindelijk wat er destijds gebeurd is. Dit boek is mooi geschreven en brengt het gevoel van Sicilië. In de jaren 70 natuurlijk wel een stuk minder toeristisch dan nu. Een mooie inkomer.


Eenmaal weer terug in Nederland werd ik getrokken door Siciliaans Testament van Rosita Steenbeek. Hierin keert een Nederlandse vrouw terug naar haar doodzieke minnaar in Catania. Die is ondertussen verworden tot een mopperende man, maar af en toe vonkt het nog. En zij duikt in het feestgedruis rond Sant' Agata, de beschermheilige van de stad. Een traditioneel Italiaans feest, wat ze helemaal wil meemaken. Het boek beschrijft 3 bezoeken in ruim een jaar tijd. Mooi geschreven en het verhaal van Agata vind ik interessant (ze is in Catania sowieso nogal aanwezig, dus dat had me al nieuwsgierig gemaakt).
Ik had eigenlijk niet verwacht de boeken van Rosita Steenbeek interessant te vinden, maar dit smaakt wel naar meer.

08 februari 2019

Bloggen @ 2019 en wat ik las in 2018

Tsja, qua bloggen was 2018 niet helemaal m'n jaar. Bloggen over reading on location lijkt me nog steeds een goed idee. En als ik kijk hoe vaak ik van huis geweest ben vorig jaar, zou dat voldoende inspiratie moeten opleveren. En dat is ook zeker zo (puzzel: raad aan de hand van de boeken hieronder waar ik vorig jaar geweest ben). En misschien zorgt die drukte er ook voor dat ik weinig heb geblogd. In het weekend of in het vliegtuig zitten met een boek was vooral ontspanning en ik had weinig zin meer om er over te schrijven.

Maar ik mis de reflectie wel. Dus dit jaar ga ik het gewoon weer proberen (ja, ik weet dat het jaar al een maand begonnen is, misschien dat ik de Chinese jaartelling aan moet gaan houden). En in plaats van over alle boeken bloggen, schrijf ik alleen als ik iets te vertellen heb over een boek. Met daartussen lijstjes van wat ik elke maand las. Eens kijken wat het wordt... Eén keer per week even een stukje schrijven zou me toch moeten kunnen lukken?

  1. Japke-d. Bouma - Ga lekker zélf in je kracht staan
  2. Alexandra Heminsley - Duik erin
  3. Peter Terrin - Post mortem
  4. Ellen Heijmerikx - Wij dansen niet
  5. Griet Op de Beeck - Gezien de feiten
  6. Joseph O'Neill - The dog
  7. Karin Bruers - Brigadier oversteekmoeder
  8. Nadine Gordimer - Een tijd als nooit tevoren
  9. Mijke Pol - Panty
  10. Nicci French- De dag der doden
  11. Ferdinand von Schirach - Taboe
  12. Nadja Hüpscher - In het wild
  13. Frank Westerman - De moord op de boekenverkoopster
  14. Tanja Byron - Niets is wat het lijkt
  15. Lilian Jackson Braun - De kat die bergen verzette
  16. Renate Dorrestein - De blokkade
  17. Martin Michael Driessen - De pelikaan
  18. Miquel Bulnes - Lab
  19. Natascha van Weezel - Magere jaren (anorexiadagboek)
  20. Michel Laub - Overal en altijd weer
  21. Graeme Simsion- Camino
  22. Harro Kraak - Lekhoofd
  23. Jim Krane - Dubai
  24. M.J. Arlidge - Iene miene mutte
  25. Hans Steketee - Brits voor beginners
  26. Adam Kay - This is going to hurt
  27. Anne-Gine Goemans - Honolulu King
  28. Robert Louis Stevenson - Strange case of Dr. Jekyll and Mr. Hyde
  29. Alexandre Dumas - De zwarte tulp
  30. M.J Arlidge - Schuitje varen
  31. M.J Arlidge - Alles in de wind
  32. Joost Heyink - De psycholoog
  33. Margaret Atwoord - The handmaid's tale
  34. Hugo Borst - Ma
  35. Donna Leon - Dood in den vreemde
  36. Roos van Rijswijk - De olifant van de bovenbuurman
  37. Isaac Asimov - Ik, robot
  38. Hugo Borst - Ach moedertje
  39. Leo Tolstoj - Heeft een mens veel land nodig?
  40. Hafid Bouazza - De voeten van Abdullah
  41. Tatiana de Rosnay - Haar naam was Sarah
  42. Gerbrand Bakker - Perenbomen bloeien wit
  43. Haruki Murakami - De broodjesroofverhalen
  44. Toon van Tellegen - Welterusten
  45. Victoria Hislop - The return
  46. Sarah Lapido Manyika - Als een muildier dat roomijs naar de zon draagt
  47. Philip Snijder - Retour Palermo
  48. Deborah Levy - Hot milk
  49. Giuseppe Tomasi di Lampedusa - De tijgerkat
  50. Ivan S. Toergenjev - Klop, klop, klop
  51. Val McDermid - Sporen van misdaad
  52. Maggie O Farrell - I am, I am, I am
  53. Patrick Modiano - De straat van de donkere winkels
  54. Colson Whitehead - The underground railroad
  55. Janet Evanovich - Metro Girl

07 februari 2019

The underground railroad

Lang heb ik getwijfeld over dit boek, The underground railroad van Colson Whitehead. Ik had er goede verhalen over gehoord, maar was ook wel een beetje bang voor het zware thema. Maar ergens had ik ook iets gehoord over een vleugje magisch realisme door de underground network fysiek te maken. En hoewel dat het inderdaad iets lichter maakt, is dit zowel een mooi boek, maar een verschrikkelijk verhaal.

Cora is slavin op een kantoenplantage in Georgia. Het leven is wreed en de eigenaar lijkt het alleen maar wreder te maken. Cora haar moeder is ooit gevlucht en ook Cora kiest die weg. Ontsnappen lukt, samen met Caesar, maar hun hele leven blijft ontsnappen en proberren te overleven.

Met de ondergrondse kan Cora, af en toe, naar een volgende staat reizen, waar het leven na korte tijd weer net zo gevaarlijk is. Slavenjagers zijn actief en proberen ontsnapte slaven te vangen en voor een vergoeding terug te brengen. De ontsnapte slaaf zal daarna op de plantage worden opgehangen. Slechts een enkele blanke is bereid de slaven te helpen. Met gevaar voor eigen leven.

En dat is wat dit verhaal zo verschrikkelijk maakt. Dit is geen fictie, dit is echt gebeurd. En rascisme en (verborgen) slavernij zijn nog lang niet uitgeroeid. Gelijkwaardigheid die wij mensen blijkbaar niet kunnen en willen zien.

Nee, dit boek was geen plezierig boek om te lezen. Maar het is prachtig geschreven en het grijpt je aan. Een vreselijk verhaal dat verteld en gelezen moet worden.

20 mei 2018

Renate Dorrestein

Buitenstaanders was een van de eerste boeken die ik las met het stempel 'Literatuur', misschien wel het allereerste. En met het lezen van dit boek, was ik meteen fan van Renate Dorrestein. Literatuur was niet helemaal niet eng en ingewikkeld, maar heel erg leesbaar. Natuurlijk kon ik m'n leeslijst niet vol zetten met boeken van één auteur, maar ik las toch veel meer dan nodig was voor die lijst. Veel van oeuvre van Renate Dorrestein tot dan toe (midden jaren 90) kwam voorbij.

Misschien heb ik mezelf toen een beetje overvoerd. Op een gegeven moment vond ik de verhalen toch wat onwaarschijnlijk en dramatisch. Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet meer weet hoe het boek ging, maar volgens mij was ik na Verborgen gebreken wel klaar. Gelukkig had ik toen al we Hart van Steen gelezen, ik denk wel mijn favoriete boek van haar. Ik denk dat dit allemaal gebeurde aan het begin van m'n studententijd. Een periode waarin in sowieso veel minder las.

Jarenlang heb ik het werk van Renate Dorrestein wat links laten liggen, bang voor teleurstelling. Totdat ik afgelopen zomer toch maar weer eens een boek van haar oppakte. Het duister dat ons scheidt. Een intrigerend verhaal, over een driehoeksrelatie van een moeder waardoor onduidelijk is wie van de 3 de vader van Loes is. Mogelijk de vader van haar schoolvriendje Thomas. Thomas die er pas bijhoorde toen Loes bevriend met het raakte. En dan wordt de vader van Thomas vermoord, de moeder van Loes krijgt de schuld. Maar wat is er echt gebeurd? En aan wie is Loes loyaal? Het boek raakte me en bracht mijn interesse in Renate Dorrestein was terug.


Na haar overlijden twee weken geleden, zocht ik iets van haar in mijn kast. Het werd geen roman, maar De blokkade, over haar writer's block. Indrukwekkend dat ze er zo open over verteld. De worsteling met de zelfmoord van haar zusje speelt een belangrijke rol, net als in haar vroegste boeken. Opnieuw moet ze onder ogen zien dat dat haar mogelijk blokkeert. In dit boek beschrijft ze haar onderzoek naar de blokkade, van neurowetenschappen tot filosofen en hoe ze zichzelf weer op de rit krijgt.

Opnieuw ben ik gegrepen door haar werk. En ik wil dan ook zeker meer lezen. Maar deze keer in een rustig tempo, zodat ik ervan kan blijven genieten.

29 maart 2018

Reading on location - Het begin - Suriname

Misschien dat een thema introduceren me weer een beetje aan het bloggen krijgt :) Waar ik vorig jaar nog wel veel las, is dat dit jaar ook een beetje drama. Deels omdat ik helemaal geen zin (had) in boeken en vooral tijdschriften las. En verder omdat ik veel van huis ben geweest. En dat bracht me op een idee, schrijven over 'lezen op locatie'. 

Als ik op reis ben, vind ik het altijd fijn om iets te lezen wat zich afspeelt op de plek waar ik ben. En ik denk dat het begonnen is toen ik voor het eerst lange tijd ver weg ging: 3 maanden naar Suriname.

Ik nam toen De koningin van Paramaribo van Clark Accord mee. Het boek gaat over Maxi Linder, prostitué in de jaren 30. Lang geleden gelezen, dus veel details weet ik niet meer. Ik weet alleen dat ik het goed vond. Ondertussen heb ik het hele oevre van Clark Accord gelezen.

Toen ik daar was, verscheen Die revolutie niet begrepen... van Cynthia McLeod. Natuurlijk gaat dat boek over de decembermoorden in 1982. Indrukwekkend boek over een ingewikkelde periode in de Surinaamse geschiedenis. Ook Cynthia McLeod was bij mij een hit. Een aardig deel van haar boeken heb ik gelezen, waaronder natuurlijk Hoe duur wass de suiker?

En sinds deze ervaring lees ik boeken over de locaties die ik bezoek. Ik vind het een mooie manier om net iets meer in de plek van bestemming te duiken. En jij? Doe je dit juist wel of niet.

Deze serie wordt vervolgd....

02 januari 2018

De Vrienden-trilogie

Het heeft lang geduurd voordat ik van mezelf ook ontspannende boeken mocht lezen. Jarenlang vond ik dat alles wat ik las literatuur moest zijn, met af en toe tussendoor een excuus-detective. Gelukkig heb ik dat een paar jaar geleden achter me gelaten en lees gun ik mezelf rust. En zo af en toe sluipt er dan een chicklit tussendoor. Vaak wordt mijn vooroordeel te wel bevestigd, maar de Vrienden-trilogie van Astrid Harrewijn is een zeer positieve uitzondering.

Deze serie gaat over drie (eigenlijk vier) vrienden: de zussen Noor en Kiki, Joost en klusjesman Gijs.

In het eerste boek, Drie vrienden, een huis (en een klusjesman) speelt Noor de hoofdrol. Ze werkt als conservator bij het Van Gogh museum. Bij de aankoop van een schilderij doet ze een ontdekking waarmee ze geen vrienden zal maken. Maar ze wil niet met geheimen leven. En vindt ze zo ook de man van haar dromen?

Deel twee, Daar heb je vrienden voor, draait om Joost. Hij zit een tijdje in Rome te werken aan romans over keizer Augustus. Z'n uitgever wil ze wat pikanter dan een stoffige verhandeling. Joost gaat erin mee en het wordt een succes. En wat vindt hij ondertussen in de gewelven van het Rijksmuseum?

Het derde deel, Vrienden voor het leven, gaat over Kiki. Zij heeft al haar energie ingezet voor een confronterende tentoonstelling in het Stedelijk. En confronterend wordt het zeker. Er komt niets terecht van de rust die ze zichzelf had beloofd. En is die relatie met Scandinavische kunstenaar nou echt zo'n goed idee?

Leuk is dat deze serie zich afspeelt in de kunstwereld en er niet alleen de standaard liefdesperikelen langskomen. De hoofdrollen worden vervuld door een paar sterke, intelligente vrouwen. Een verademing. En eigenlijk hoop ik dat er nog een vierde deel komt. Over Gijs. Want hij is de lieve man die voor iedereen klaar staat en helemaal bij die uitvalsbasis, het huis in Amsterdam, hoort.