Meisje met de parel

Al jaren woon ik in Delft en al tijden denk ik dat ik Meisje met de parel van Tracy Chevalier eens moet gaan lezen. Alleen kwam het er niet van. Na een positief advies eindelijk gekocht en een fijn boek om tussendoor te lezen. Een eenvoudig verhaal en zo herkenbaar aangezien ik dagelijks door de straten loop die in het boek worden genoemd.

Griet wordt meid bij de schilder Vermeer. Uit nood, want haar vader kan niet meer werken. Als protestant bij een katholiek gezin is het wennen en ze wordt niet altijd geaccepteerd. Maar haar manier van naar dingen kijken helpt de schilder zo af en toe. En uiteindelijk wordt ze zelf onderwerp van een schilderij, iets waar de meningen binnen de familie Vermeer sterk over verdeeld zijn.

Een verhaal dat goed ingaat op de rangen en standen in de 17e eeuw. Met de nodige spanningen en liefdesverwikkelingen. Een leuk boek voor tussendoor dat nieuwsgierig maakt. Binnenkort eens langs bij het Vermeercentrum om meer over hem te weten te komen en wat schilderijen te bewonderen.

A pirate of exquisite mind

Al een tijdje niet meer geblogd... Niet omdat ik er geen zin in had, maar omdat ik geen boek uit kreeg. Steeds begon ik in nieuwe boeken en de dikke boeken die ik tegelijkertijd aan het lezen ben, komen maar niet uit. Maar ik hoop toch echt de komende dagen een aantal uit te lezen. Al is het alleen maar om weer in iets nieuws te kunnen beginnen.

Een 'group read' laat je wel eens boeken lezen die je zelf waarschijnlijk nooit was tegen gekomen en wanneer wel, misschien nooit gelezen zou hebben. Zo las ik nu A pirate of exquisite mind van Diana en Michael Preston. Voor de verandering eens non-fictie, over het leven William Dampier. En ik hoor het u al zeggen: "Wie?" Ook ik had nog nooit van hem gehoord voordat ik van dit boek hoorde.

William Dampier is een ontdekker, naturatist en zeerover - volgens de ondertitel van het boek. In mijn beleving is hij met name een piraat met interesse in de natuur en cultuur die hij op zijn reizen ziet. En dat zijn behoorlijke reizen, drie keer rond de wereld aan het eind van de 17e eeuw. Natuurlijk met de nodige schipbreuk, ellende op het schip, scheurbuik en wat dies meer zei.

Maar ondertussen was hij ook de navigator en werden zijn kaarten alom gebruikt. En zijn interesse in de natuur leidde tot het eerste idee van sub-soorten, waarvan Darwin weer gebruik maakte in zijn Origin of the species. En door de verhalen van Dampier werden Jonathan Swift (Gulliver's travels) en Daniel Defoe (Robinson Crusoe) geïnspireerd. Twee boeken die overigens nog ongelezen in mijn kast staan die er binnenkort maar eens aan moeten gaan geloven.

Al met al dus wel een interessante persoonlijkheid en waarna goed onderzoek is verricht in dit boek. Alleen blijf ik gewoon een fictie-lezer en ik denk niet dat dat snel gaat veranderen.

Bougainville

Bougainville van F. Springer kon me beduidend minder boeien dan het eerder dit jaar van hem gelezen Quissama. En waar dat precies aan ligt, daar kan ik m'n vinger nog niet achter krijgen. Waarschijnlijk stond dit verhaal toch (nog) verder van me af en werd ik een beetje gek van de sprongen in de tijd. Deels zal dat wel te maken met mijn hopeloze geheugen met betrekking tot namen en jaartallen, waardoor ik steeds niet doorhad het leven van welk hoofdpersoon ik zat te lezen.

Want van die hoofdpersonen/schrijvers telt dit boek er drie: Bo, de verteller in het heden, Tommie Vaullant, diens vriend die ongelukkig om het leven komt in Bangladesh en de opa van Tommie. Na het overlijden van Tommie krijgt Bo namelijk de dagboekaantekeningen van Tommies opa, waar tussendoor Tommie zelf zijn memoires heeft geschreven. En deze verhaallijnen lopen voor mij nogal door elkaar.

Bo is diplomaat in Bangladesh, vlak na de afscheidingsoorlog. En hoewel dat heel wat klinkt, heeft de functie niet veel om het lijf en wordt er gewerkt vanuit een hotel met afdankmeubels van andere ambassades. En veel slagkracht heeft Bo ook niet. Daar leest hij de memoires van Tom en z'n opa. Opeens is de foto van Mata Hari op de kamer van laatstgenoemde duidelijk. En Bo leert meer over het verleden van Tommie, na de middelbare school. Maar wat moet hij daarmee op de reünie die aan het eind van het boek plaatsvindt?

Al met al wel een aardig boek, leest lekker weg, maar ik kan me er te weinig bij voorstellen.

Saturday

Op de een of andere manier duurde het ontzettend lang voordat ik in het verhaal kwam dat in Saturday van Ian McEwan. En toch vond ik het een mooi boek. Misschien is het taalgebruik iets te langzaam voor de stemming waarin ik me bevond. Want er gebeuren alleen een paar heftige dingen die een ontzettende spanning veroorzaken, maar verder beschrijft het verhaal trivialiteiten van een helemaal niet gewone zaterdag.

Perowne is arts, klaarwakker in het midden van de nacht en ziet een vliegtuig neerstorten. Geschrokken en kalm gaat hij naar beneden, waar z'n zoon zit. Op het nieuws is nog niets. Het valt allemaal mee, maar het brengt spanning in het boek. Verder een demonstratie tegen de oorlog in het Midden-Oosten en zijn die jongens met wie hij in botsing komt in de auto wel helemaal te vertrouwen? En hoe zit het met de onderlinge familiebande? In het hele boek voel je dat er iets gaat gebeuren terwijl de zaterdag z'n normale gang gaat.

Een heerlijk boek als je in het verhaal zit, McEwan kan gewoon goed schrijven, dat had hij mij al eerder bewezen. Niet teveel achter elkaar, daarvoor zijn z'n verhaallijnen met te traag, maar er staan nog drie ongelezen boeken van hem in m'n kast. Voor als ik weer even wil genieten van een rustig opgeschreven heftig verhaal.

The interpretation of murder

Vorig jaar gekocht op vakantie in Griekenland, dit jaar eindelijk begonnen met lezen tijdens de terugvlucht uit Italië. En toen verhuizen en dus geen tijd voor lezen. De laatste paar dagen eindelijk tijd en niet steeds de verhaallijn kwijt in The interpretation of murder van Jed Rubenfeld.

Een prima thriller, alleen duurt de spanning over het algemeen slechts enkele pagina's. Goed voor mijn zenuwen, jammer voor het verhaal, want echt spannend wordt het zo nooit.

In dit boek wordt de dader gezocht van een meisje dat is vermoord en dezelfde persoon zal een ander meisje hebben verkracht. In de week dat dit gebeurd is ook Sigmund Freud in het begin 20e eeuwse New York. Een van zijn aanhangers raakt betrokken bij het onderzoek van de zaak en voor psychotherapie uit bij het slachtoffer.

Leuk aan dit boek vond ik Freud en het commentaar dat te lezen valt over zijn sexuele interpretatie. Het werk van Freud ken ik niet echt, maar over bovenstaande had ik wel meer gehoord. Verder wordt in dit boek de wereldberoemde zin 'to be or not to be 'uit Hamlet geanalyseerd. Om dit alleen echt te kunnen begrijpen zal ik toch echt Hamlet moeten lezen. Misschien is dit een goede gelegenheid daar eens aan te beginnen.

Liefste in de verte

Tijdens het verhuizen even tijd voor ontspanning, een prima moment voor een literair juweeltje, dat je gewoon binnen een uurtje uit hebt. Zo las ik Liefste in de verte van Jeroen Brouwers. Met daarin twee verhalen uit verschillende feuilletons.

Van Brouwers las ik tot nu toe alleen Bezonken Rood. Dezelfde wat negatieve trend was ook in deze verhalen te vinden. Niet echt mijn levenshouding, die over het algemeen positief is. Maar wel weer lekker geschreven. Mede aangemoedigd door vrienden die graag iets van Brouwers lezen moet ik toch maar weer eens voor een echt boek van hem gaan.

Brains

Tijdens het klussen vond ik opeens nog een luisterboek op m'n mp3-speler, Brains van Jacob Vis. En dat terwijl ik eigenlijk radio wilde luisteren, maar het stroomsnoertje nog even ontbrak. En hoewel muziek tijdens het klussen relaxed is, luisteren naar een boek is ook prima. Normaal gesproken neem ik daar geen tijd voor want dan verveel ik me tijdens het luisteren, maar nu kon ik rustig anderhalve dag lang de muren verven en ondertussen toch nog een boek 'lezen'.

Heel bijzonder vond ik het boek niet, de standaard Nederlandse thriller: er is een lijk, een jeugdbende, een bezorgde zus en veel sex. En waarschijnlijk werkte de vertelstem ook niet mee tot een extreem boeiend verhaal, ze paste niet echt bij het verhaal, maar was meer een bezorgde moeder. En verder teveel details die er niet toe doen en uitwijding.

Echt spannend is het niet, wel aardig tijdverdrijf als je de keuze hebt tussen muziek en een verhaal en weet dat je het wel uit zult luisteren omdat je tijd genoeg hebt.