22 november 2015

Grijs gebied

Grijs gebied was het geschenk voor de maand van het spannende boek afgelopen juni, geschreven door Marion Pauw. Volgens mij had ik van haar nog niet eerder wat gelezen en dit was een prettige kennismaking.

Op een avond wordt een meisje in een tunnel aangerand. In een van de nabijgelegen flats heeft een getuige alles gezien. Maar die getuige gedraagt zich vervolgens nogal vreemd, waardoor de politie over zijn verhaal gaat twijfelen. Hij voelt zich beroerd onder z'n gedrag en gaat vervolgens zelf helpen bij het oplossen van de zaak.

Goed geschreven en spannend, Marion Pauw is een blijver op m'n wishlist.


Dit is het veertiende boek dat ik las voor Ik lees Nederlands!

15 november 2015

The Rosie project

The Rosie project van Graeme Simsion stond al snel na verschijnen op m'n wenslijstje en in m'n boekenkast. Toch had ik nog meer aanbevelingen van bekenden en onbekenden nodig voordat ik het eindelijk uit de kast trok.

Wat een heerlijk boek over autistisch professor Don die door middel van een vragenlijst zijn perfecte vrouw wil vinden. Wel zo efficient, ze moet gewoon op alle punten precies zo zijn als Don bedacht heeft. Zo niet, dan heeft daten ook geen zin.


Maar natuurlijk loopt het anders en ontmoet hij Rosie. Hij denkt dat ze geselecteerd is met de vragenlijst. Maar ze komt juist voor iets vak-gerelateerds: Don is geneticus en Rosie is op zoek naar haar vader.


Samen voeren ze de gekste plannen uit om aan DNA van de mogelijke vaders te komen. Hilarisch boek, het vervolg ligt al te wachten (en nu hopelijk geen 2,5 jaar).

28 september 2015

Bij Starbucks heet ik Amy

Al enige tijd had ik Bij Starbucks heet ik Amy van Els Quaegebeur op mijn rader. Toen ik zag dat ik hem digitaal kon lenen bij de bieb, werd het tijd om er eens aan te beginnen.

Het boek trok me vooral omdat ik nieuwsgierig was naar leven in New York als Nederlander. Hoewel het nooit echt op m'n wishlist stond, was ik een paar jaar geleden in New York en ik ben erg blij dat ik door vriendinnen ben meegenomen. Wat een stad en ik voelde me er zo fijn. Gek eigenlijk, want ik houd helemaal niet van drukte. Maar toch.... ik wil graag een keer terug!
Maar goed, dan nu het boek. Het zijn met name losse verhalen die me door de stad lieten zwerven. En vooral daarom interessant. En natuurlijk is het leuk om te lezen hoe anders het wonen er is, hoe wijken van elkaar verschillen. Ik vond het ene leuk boek voor tussendoor.




Dit is het dertiende boek dat ik las voor Ik lees Nederlands!

26 september 2015

De dood van de nachtegaal

De thrillers van Lene Kaaberbol en Agnette Friis zijn altijd donker, snijden een maatschappelijk thema aan en je moet er goed je hoofd bij houden om het geheel te volgen. Ik denk dat ik wel het een en ander gemist heb, want ik heb er best lang over gedaan om dit boek uit te krijgen. Jammer, want deze schrijvers verdienen meer, hun boeken zijn goed geschreven en zitten goed in elkaar.

Een Oekraïnse vrouw wordt verdacht van de moord op haar Deense verloofde. Maar is zijn wel echt de schuldige? Hulpverlener Nina Borg twijfelt. En wie zit er achter de jonge dochter van de Oekraïnse aan?

Er blijkt meer aan de hand, in de jaren 30 is er al iets gebeurd in de Oekraïne, wat nu nog gevolgen heeft.

Een goed boek, dat ik wellicht nog eens lees als ik het in een kortere tijd kan uitlezen.


23 september 2015

De eetclub

Omdat het vervolg van De eetclub (Debet) een paar maanden geleden in de selectie van Elly's Choice zat, vond ik het weleens tijd worden om De eetclub van Saskia Noort te gaan lezen. Van deze auteur luisterde ik als een Nieuwe buren en dat was geen doorslaand succes, dus enige terughoudendheid had ik wel. En dat bleek terecht.

Voor mij kwamen er iets teveel personages in dit boek voor, die niet genoeg van elkaar verschilden om te onderscheiden en daarnaast hadden ze ook vele verschillende onderlinge (seksuele) relaties. Ik vond het erg verwarrend.

Het verhaal begint met een brand en daarmee het overlijden van een van de mannen van de eetclub. Maar was is eraan vooraf gegaan. En is dit eigenlijk wel een groep echte vrienden? Al snel blijkt er veel vertroebeld in de deze Gooische gemeenschap.

Debet zal ik waarschijnlijk wel gaan lezen, maar ik betwijfel of ik ooit fan ga worden van Saskia Noort.




Dit is het twaalfde boek dat ik las voor Ik lees Nederlands!

27 augustus 2015

Hoe Ivan Ivanovitsh ruzie kreeg met Ivan Nikiforovitsj

Dit boek van Nikolaj Gogol is totaal anders dan ik van een Russische roman verwacht. In tegenstelling tot de titel Hoe Ivan Ivanovitsh ruzie kreeg met Ivan Nikiforovitsj is het een kort boek. En ik heb er erg om gelachen, terwijl ik Russische romans vaak zwaar vind.

De beide Ivanszijn buren, maar hebben een totaal verschillend karakter: de ene is de hele dag druk doende, de ander zit de hele dag een beetje in de tuin. Maar ondanks dat verschil zijn ze altijd vrienden geweest. Totdat er op een dag iets kleins gebeurt (ik weet niet eens meer wat), waardoor ze elkaar beginnen uit te schelden en zwaar beledigd zijn: de start van een langdurige ruzie.

Typisch zo'n geval waarvan uiteindelijk niemand meer snapt wat de aanleiding was, maar de ruziemakers koppig vast blijven houden in woede. En dat op een humoristische manier verteld.

Ik begon aan dit boek omdat ik nieuwsgierig ben naar Dolende zielen, maar dat nog niet aandurfde. Na het lezen van dit boek, moet dat er maar eens van komen.

26 augustus 2015

Slaap

Ik loop verschrikkelijk achter met het schrijven van blogs. Ondanks dat ik ook ontzettend weinig lees, wordt ook de lijst met de nog te reviewen boeken steeds langer. Kijken of ik daar de komende dagen iets aan kan veranderen (wat ik me al weken voorneem). Nadeel is dat boeken al wat zijn weggezakt en het me meer moeite kost er iets interessants over te vertellen.

Van dit dunne boek, Slaap, van Haruki Murakami is me vooral de sfeer bijgebleven. De hoofdpersoon lijkt opeens geen slaap meer nodig te hebben. Een periode met slecht slapen heeft ze vaker meegemaakt, maar dan was ze overdag een wrak, maar dat is nu niet het geval.

In de nacht heeft ze tijd om na te denken over het leven. En ze begint rond te rijden in de nachtelijke uren. Een gespannen sfeer is aanwezig. Een sfeer die ik wel typerend vind voor Murakami.